SIGIRCIK Isleri ve dogal görevleri biten sigirciklar okuldan mezun olmus gibi törene giderler. Hepsi bir araya toplanip tehlikeler karsisinda bazen dev gibi görünür, bazen de gökyüzünü kara bulut gibi sararlar. Bu hareketleri güzel bir görünüm verirken sesleri birbiri karistigindan çocuk gibi civiltilarindan ne oldugu anlasilmaz. O yüzden insanlarda hep ‘civilti’ sesi ile iz birakmistir. Ne zamanki dirilis vakti gelir…. O zaman tek tek görürüz onlari. Her zaman dinledigimiz, duydugumuz sesin farkina variriz. Ama kime ait oldugunu bilmeyiz. Kimi zaman bülbül deriz kimi zaman saka saniriz. Bahçemizden parklarimizdan yankilanan bu sesin kime ait oldugunun farkina varmadan bülbül der geçeriz. Kim bu ses? Kimin sesi? dedigimiz zaman farkli bir görünüm yakalariz. Civiltilari ile ünlü sigirciklarin tek basina yakaladigimizda bülbülün esamesi bile kalmaz ortada. Bazen bülbül bazen saka gibi öter inadina. Yedi sesin, yedi renge dönüstügü mevsimde duyulmadik güzellikte ses kalmaz. Iyice bakinca anlariz onun sigircik oldugunu. Saskinligimizla alay edercesine karsimizdan giden sigircik. Okullarin önünden geçerken bir civilti gelir. Hepsi birbirinden farkli yetenekte nice bülbül, saka, sahin vardir. Biz onlari o civiltilari ile yaramaz gürültücü saniz. Ama onlar az sesle de konussa gürültü gibi yayilir etrafa. Bir birlerinin farkinda kendi seslerini birbirinden ayirirken karsisindaki insanlar hepsini bir sanir sigircik gibi. Fakat o sesleri tek tek dinledigimizde sigircigin bahar dirilisindeki gibi farkliligini anlariz. Onlari bütünlük içine tek tek algiladigimizda kiminin bülbül kiminin saka, kiminin sahin oldugunun farkina variriz ancak. Gelecegin insanlarini bütün içinde tek tek gördügümüz zaman bir ahenk, bir farklilik ve hepsinden önemlisi birey olarak algiladigimizda bütün tamamlanir. Birini yok saymak temelden bir tuglanin alinmasina ve binanin yok olmasina neden olur. Güzellik onlari kendi içlerinde farkli özellikleriyle tek tek bakarak bütünlestirmektir. 06/05/2008 ahmet kocaoglu